Milonga

Ο ζωγράφος και η κόρη του περιπλανούνταν στη Χώρα. Δε μιλούσαν σε κανένα ούτε κάθισαν σε κάποιο μαγαζί. Η κόρη ακολουθούσε στωικά τον πατέρα. Κανείς δεν ήξερε πως έφτασαν στο νησί ούτε ποιοι ήταν. Δεν είχαν πράγματα μαζί τους. Μόνο ο ζωγράφος είχε μια υφασμάτινη τσάντα στην πλάτη στην οποία διαγράφονταν τα χρόνια, ενώ υπήρχαν λεκέδες από μπογιά. Μέσα απ’την τσάντα εξείχε ένα καβαλέτο και διάφορα σύνεργα ζωγραφικής. Απο’κεί οι ντόπιοι κατάλαβαν ότι είναι ζωγράφος και άρχισαν να τον αποκαλούς έτσι.
Οι δυο τους συνέχισαν να περπατούν , να συζητούν και να δείχνουν πράγματα ο ένας στον άλλο αγνωώντας την παρουσία όλων των άλλων γύρω τους. Όσοι τους είδαν έλεγαν πως δρούσαν λες και ήταν οι δυο τους.
Ο ζωγράφος έκανε κάνα δυο σκίτσα του νησιού σε ένα μπλοκάκι. Η κόρη χόρεψε με τον άνεμο. Κι ύστερα έφυγαν. Χάθηκαν. Έτσι ξαφνικά, όπως είχαν έρθει.

Advertisements

~ από justelene στο Οκτώβριος 5, 2007.

2 Σχόλια to “Milonga”

  1. Πραγματα απλα…..
    Καθημερινα ε τη θετικη σημασια του ορου….
    Χωρις εξηγησεις …..
    Δεν ειναι απαραιτητες…….
    Η ζωη οπως θα επρεπε να ειναι……

  2. >Η ζωη οπως θα επρεπε να ειναι……

    Auto..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: