ΟΤΑΝ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ

•Απριλίου 2, 2010 • 2 σχόλια

‘Οταν σε περιμένω και δεν έρχεσαι,

ο νους μου πάει στους τσαλακωμένους,

σ’ αυτούς που ώρες στέκονται σε μια ουρά,

έξω από μια πόρτα ή μπροστά σ’ έναν υπάλληλο,

κι εκλιπαρούν με μια αίτηση στο χέρι

για μια υπογραφή, για μια ψευτοσύνταξη.

‘Οταν σε περιμένω και δεν έρχεσαι,

γίνομαι ένα με τους τσαλακωμένους.

Ντίνος Χριστιανόπουλος

•Μαρτίου 2, 2010 • Σχολιάστε

Ψύχωσις

•Νοεμβρίου 13, 2009 • 3 σχόλια

Photobucket

Κάποιες φορές νιώθω τη μυρωδιά σου γύρω μου και δε μπορώ να συνεχίσω.
Δεν αντέχω αυτή μου τη γαμημένη λαχτάρα ξέροντας πως εσύ δε νιώθεις τίποτα.
Βγαίνω στους δρόμους κάθε πρωί και σε ψάχνω. Στα λεωφορεία, τα τραμ, τις στάσεις. Όπου πιστεύω ότι θα σε δω πηγαίνω.
Ποτέ δεν είχα πρόβλημα με το να κάνω ότι οι άλλοι θέλουν. Αλλά κανείς δεν έκανε το ίδιο και για μένα. Κανείς δε με άγγιζε. Όμως εσύ με άγγιξες τόσο γαμημένα βαθιά που δε μπορώ να συνεχίσω.

Sarah Kane

black memory

•Οκτωβρίου 24, 2009 • 1 σχόλιο

Photobucket

Eίθε το βράδυ να σου πει πολλά
και η νύχτα να σου αποκαλύψει το μυστικό της
τα τραγούδια που άκουγες και οι φωνές
να δραπετεύσουν από το σκοτεινό ταξίδι τους
και να γυρίσουν πίσω
με τις αναμνήσεις μας στις πλάτες τους
για όσα πέρασαν και όσα ήλθαν
για όσα χάθηκαν και όσα μείναν

σ’εκείνο το πρόσωπο το πληγωμένο
με ένα σώμα ματτωμένο
και μνήμη μαύρη
θα ψάχνεις να βρεις τον ήλιο
όμως δε θα ξημερώνει
μέχρι ν’αρχίσεις να θυμάσαι

Somewhere over the rainbow

•Οκτωβρίου 23, 2009 • Σχολιάστε

Photobucket

Κρυμμένη από ένα πάθος απυρόβλητο ταξιδεύω
για να ξεφύγω από σένα.
Στις διάφορες χώρες του κόσμου βρίσκω κάτι να σε θυμίζει

Libertango

•Οκτωβρίου 11, 2009 • 1 σχόλιο

Photobucket

Τριγυρνώ σε μια πόλη άδεια
εγκαταλελειμμένες σκιές
σε στοιχειωμένα σπίτια
Αέρας γεμάτος λήθη
και ένα άρωμα δικό σου
Κυνηγώ την αμαρτία
μόνη με τα φαντάσματά μου
ακολουθώ μια μαύρη λιτανεία
και χορεύω στους σκοπούς του Πάνα
Σ’ένα κορμί λευκό και πληγωμένο
προσπαθώ να ξορκίσω την αύρα σου
από πάνω μου
Κι ο άνεμος φυσάει
εκστατικός, αιθέριος
και φέρνει ήχους ξεχασμένους
και γέλια νεκρών
Κόσμος με αγκαλιάζει
και μια φωνή με κυκλώνει
σαν σκύλος που αλυχτά
Κι εγώ μόνη στην άκρη του γκρεμού
σαν την πριγκίπισσα που έφυγε απ’το χορό
μ’ένα γοβάκι

Στην άκρη του γκρεμού σε βλέπω να με περιμένεις
αναζητάς τη φωνή σου

•Ιουλίου 24, 2009 • Σχολιάστε

..to become a writer you need to know all the colors

 
Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.