Running up that hill

Photobucket

Μα η νύχτα δεν έχει έλεος ή φόβο ή ελπίδα
Μόν’ μικρά αστεράκια διασκορπισμένα στον ουρανό
Κι είν’η φωνή σου μια απέραντη μαχαιριά
Ένα σημάδι που δε φεύγει στο κορμί, στο πρόσωπό μου
Σφίγγω τα λουριά, νομίζοντας πως θα με πνίξουν
Μα πάντα έρχεσαι με σώζεις και μετά φεύγεις
Μου ανοίγεις τα μάτια και πεταγόμαστε μακριά
Σε ένα σύμπαν με χρυσόσκονη κι αλάτι
Κι είν’η μυρωδιά απ’το όνειρο πιο γλυκιά κι από μέλι
Μια ένωση, η αιώνια έλξη
Κάποια ξενυχτισμένα μάγια, κάποια νεογέννητα αισθήματα
Αναμονή, πόθος και φυγή
Στων ματιών σου τα βράχια
Στου μυαλού μου τα μονοπάτια

Μια λάμψη, το σκότος, βροχή και ξανά φωτιά
Όσο είσαι εδώ, μέσα μου

Advertisements

~ από justelene στο Απρίλιος 19, 2008.

6 Σχόλια to “Running up that hill”

  1. Πολύ όμορφο …
    μας έλλειψες , καιρό είχες να γράψεις.
    Πώς περνάς ? Περιμένω νέα σου …
    Φιλιά !

  2. Σπαραχτικό…
    Κάπως έτσι είναι κι η ζωή. Κι όλη μας η πορεία σ’ αυτό τον κόσμο:
    πότε γλυκιά, πότε πικρή, πότε αλμυρή, πότε αδίστακτη, πότε οδυνηρή, πότε λυτρωτική…

  3. Ολα ειναι μεσα στη καρδια..Ομορφο!:)

  4. σε ένα σύμπαν με χρυσόσκονη κι αλάτι…
    σαν το παν με λίγη ζάχαρη και λάσπη
    σκύβω να πιω δροσιά
    μεταμφιέζομαι
    υψώνομαι να δω ουρανό
    και αναμοχλεύομαι
    όσο είσαι εδώ, μέσα μου
    όσο είμαι εκεί.

    Μια καλημέρα.

  5. kalhspera.

    poly omrfo to poihma sou.

  6. Φάντασμα η μοναξιά,
    φως οι φίλοι,
    φωτιά ο έρωτας..

    Καλημέρα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: