And I watched you disappear

Photobucket

Βρέχει. Κατηφορίζω την Εμμανουήλ Μπενάκη, ακούγοντας πειραγμένα τάνγκο. Τα Εξάρχεια είναι το κάτι άλλο ό,τι ώρα και να τα επισκεφτείς. Αλλά τώρα με τη βροχή έχουν μια άλλη γοητεία.. Βλέπεις κουτούκια εδώ κι εκεί, διάσπαρτα, γεμάτα, στα οποία μαζεύονται παρεάκια για κρασιά και ουζομεζέδες. Τύποι απ’έξω κάτω από ομπρέλες κοιτάνε αν έχει άδεια τραπέζια. Βγαίνεις έξω και είναι από τις σπάνιες φορές που στους δρόμους δεν έχει κόσμο. Που δεν υπάρχουν ΜΑΤ.
Προσπαθώ να κρατήσω την ομπρέλα, να μη μου την πάρει ο αέρας και ταυτόχρονα να βρω το δρόμο. Τα ρακόμελα μ’έχουν χτυπήσει λίγο, αλλά έχω κάνει τη διαδρομή τόσες φορές που τα πόδια προχωρούν αυτόματα. Από κάπου ακούγονται χαχανητά που μου θυμίζουν τον Μ.. Πολύ πιθανόν να είναι εδώ γύρω κάπου και να τα πίνει..
Χτυπάει το κινητό και αναπηδάω. Προσπαθώ να βρω ένα υπόστεγο για να μη βρέχομαι και αρχίζω να ψάχνω στην τσάντα να το βρω. Ύστερα από κάποια λεπτά το εντοπίζω. Μήνυμα. Πατάω βιαστικά το κουμπί που του δίνει διαταγή για να το εμφανίσει και πριν απ’όλα συγκεντρώνω τη ματιά μου στο σημείο που φαίνεται ο αποστολέας. Ήρθε επιτέλους η στιγμή; Απογοήτευση με το που ξεπροβάλλει σαν αποστολέας η λέξη «privatechat». Το σβήνω χωρίς να ασχοληθώ. Πωπω, ξενέρα..
Φτάνω στη στάση και κοιτάω την ώρα. Σε 5 λεπτά καλώς εχόντων των πραγμάτων θα περάσει το τελευταίο λεωφορείο. Κοιτάω τη Σχολή απέναντι απ’τη στάση. Φαίνεται το τεράστιο, πλαστικό πανώ της ΠΚΣ. Σκέφτομαι ότι το δικό μας, με λινάτσα και πλαστική μπογιά θα έχει γίνει χάλια με τόσο νερό..
Το λεωφορείο καταφτάνει και προλαβαίνω τη μπροστινή θέση. Έχει την καλύτερη θέα.. Ειδικά τώρα που όλη η πόλη έχει μια ατμόσφαιρα τόσο λόγω νύχτας, όσο και λόγω βροχής αφήνομαι.. Τα τάνγκο δίνουν τη θέση τους στον Τομ Γουέιτς. Last night I dreamt that I was dreaming οf you..
Με παίρνει ο ύπνος ενώ το λεωφορείο βολτάρει στους άδειους δρόμους. Μας βλέπω να τα καταφέρνουμε επιτέλους. Ένα φιλί, να κοιτιόμαστε στα μάτια, να σου λέω «Πάμε» και να απαντάς «Φύγαμε»..

Advertisements

~ από justelene στο Απρίλιος 2, 2008.

6 Σχόλια to “And I watched you disappear”

  1. Τα όνειρα που κάνουμε στις σύντομες επισκέψεις στην ονειροχώρα είναι και τα πιο γλυκά.
    Καλή σου μέρα κοριτσάκι!

  2. Τι ωραία εικόνα, αυτή που βλέπω κι αυτή που περιγράφεις! 🙂

  3. Δεν φαντάζεσαι πόσο μ’ αρέσουν αυτές οι βροχερές βόλτες στην ΑΘήνα μέσα σ’ ένα λεωφορείο! 🙂

  4. Ωραία περιγραφή … Στην 4ήμερη είχα πάρει όλη την αθήνα με τα πόδια μόνη μου ( τόσο πολύ μας πρόσεχαν) … ομορφη ήταν το βραδάκι , όταν το τσιμέντο κρυβόταν και έβλεπα μόνο μια πόλη τεράστια για τα δικά μου δεδομένα …
    Να περνάς καλά!

  5. Ολα θα γινουν,
    φτανει που το θες!

  6. @moukelis
    Γι’αυτό είμαστε ονειροπόλες honey!

    @elsa
    Σέυχαριστώ πολύ.

    @Artemis
    Χαίρομαι που πέρασες καλά και που σου άρεσε η πόλη. Κατά βάθος είναι όμορφη.. Ανταποδίδω την ευχή!

    @Kaveiros
    Σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να το θέλει και ο άλλος..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: