street spirit

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Νιώθω μια μεγάλη απογοήτευση για τον κόσμο γύρω μου. Για όλα όσα συμβαίνουν, για όλα όσα δε δίνουμε μία. Πονάω όσο πονάει ο κόσμος, όσο καταστρέφεται το περιβάλλον.  Υπάρχουν στιγμές που όλη μου η ζωή φαίνεται τελείως μάταιη. Ένιωσα τόσο άχρηστη φέτος το καλοκαίρι.. Συνειδητοποίησα ότι ένα σωρό πράγματα- τα πιο βασικά ίσως- δεν εξαρτώνται από μας. Αυτή η περιβόητη «ελευθερία» δεν υπάρχει ως επί το πλήστον.
Αισθάνομαι χρήσιμη μόνο όταν βοηθάω τον παππού ή τη θεία μου. Θέλω να βοηθήσω τους ανθρώπους. Θέλω να προσφέρω. Να νιώσω πως υπάρχει ένα νόημα στη ζωή μου. Υπάρχουν φορές που σκέφτομαι πολύ σοβαρά να τα παρατήσω όλα – σπίτι, δουλειά, σχολή- και να γίνω κάπου εθελόντρια. Υπάρχουν στιγμές που σκέφτομαι χειρότερα πράγματα.
Το μόνο που με κρατάει είναι η αγάπη που δέχομαι απ’τους γύρω μου. Μόνο που και αυτή κάποιες φορές είναι τόση πολλή που δε μπορώ να την αντέξω..

This machine will, will not communicate
These thoughts and the strain I am under

Be a world child, form a circle
Before we all go under
And fade out again and fade out again
Cracked eggs, dead birds
Scream as they fight for life
I can feel death, can see its beady eyes
IMMERSE YOUR SOUL IN LOVE

Advertisements

~ από justelene στο Οκτώβριος 1, 2007.

5 Σχόλια to “street spirit”

  1. Πολλα μπορεις να κανεις….
    Κι αλλα τοσα ν’αλλαξεις…….
    Μην απογοητευεσαι……
    Το πως θα το βρεις,οπως ο καθενας,
    μονη σου….
    ετσι,θα εχει αξια…..
    Καλο σου βραδυ!
    ΥΓ …Υπαρχει τροπος να βοηθησεις….
    αν θες αποψεις εποικοινωνησε μαζι μου(θα σου πω εγω τι κανω)

  2. Πάντως αν είναι να βοηθήσεις άτομα γύρω σου, κάντο πλαγίως … δεν θυμάμαι να έχω δει κάποιον που να λέει ‘θέλω βοήθεια’. Άσε που πολλά άτομα που έχω πει πως θέλουνε βοήθεια, νομίζω πως έχουνε ακριβώς την ίδια άποψη για μένα 😉

  3. Η αδράνεια του κόσμου είναι πολύ μεγάλη, ή όπως το είπε ο ποιητής: «για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή». Κι όμως όλα εξαρτώνται από εμάς, απλά οι εξαρτήσεις έχουν καταντήσει πολύ έμμεσες. Κι οι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται. Κλείνουν τα μάτια κι εξακολουθούν τη ρουτίνα που τους έμαθαν. Είναι μια άμυνα κι αυτή.

    Μερικές φορές αισθάνομαι κι εγώ γύρω μου ερείπια, ένα χάος, τα πάντα να γίνονται με λάθος τρόπο. Και χρειάζεται ωκεανούς προσπάθειας για να διορθωθεί ένα μικρό κομμάτι κάθε φορά.

    Έτσι είναι όμως, έτσι ήταν πάντα. Δουλειά πολλή για να αλλάξει αυτός ο κόσμος. Και να αλλάξει ειρηνικά, αναίμακτα. Πρώτα εμείς οι ίδιοι -κι αυτό είναι το πιο δύσκολο-, ύστερα ακτινοβολώντας στους γύρω μας κι έπειτα ακόμα πιο έξω. Για να είναι η αλλαγή ουσιαστική, ριζωμένη βαθιά συνείδηση στις καρδιές και στα μυαλά. Και τρόποι βρίσκονται όταν υπάρχει προσπάθεια και μεράκι.

    Όσο για τον εθελοντισμό, κακή ιδέα δεν είναι σαν «μερική απασχόληση», αυτή τη στιγμή όμως προτεραιότητα στη ζωή σου είναι λογικό να είναι η ουσιαστική διαμόρφωση του χαρακτήρα σου στον πανεπιστημιακό χώρο. Κι όταν θα ολοκληρωθεί αυτό, θα μπορείς να κρίνεις τα επόμενα βήματά σου. Αν ήταν να γίνω εγώ εθελοντής πάντως, θα το έψαχνα εξονυχιστικά, γιατί δε θα ήθελα με κανένα τρόπο να γίνω αντικείμενο εκμετάλλευσης κάποιων, που θα κερδίζουν από τη δική μου καλή πρόθεση.

  4. σε καταλαβίνω απόλυτα,έχω βρεθεί πολλές φορές στην θέση σου αλλά δεν έχω βρει την άκρη…

  5. @Kaveiros
    thanks

    @psykasso
    kala ennoeitai.. ade perimenw na se (ksana)dw esena!

    @zero
    swsta ola osa les, 8elei skepsh..

    @phgh
    den eixa amfivolies.. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: