My new red world

«..Aπ’το ταξίδι της φάλαινας είμαστε τόσο μακριά
Σαν παιδικό τραγούδι το μυαλό μου ξυπνά..»
Στέρεο Νόβα

Σε νιώθω πλάι μου σαν τη φωτιά κι εγώ σαν άγριο ζώο που σκιρτά. Τα μάτια σου μικρά φανάρια που σιγά σιγά σβήνουν. Ο αέρας μας παίρνει τα μαλλιά και κάνει ψύχρα. Έχουμε κολλήσει ο ένας πάνω στον άλλο κι έχουμε τυλιχτεί με μια πετσέτα θαλάσσης. Πίσω μας χάνεται σιγά σιγά το λιμάνι του νησιού που αφήσαμε. To μάγουλό σου έχει γεύση από αλάτη και ιώδιο και στα μαλλιά μου νιώθω κόκκους άμμου.
Ανυπομονώ να στολίσω τα κοχύλια και τα βότσαλα που μαζέψαμε και να ζωγραφίσουμε μαζί τις πέτρες.
Γύρω μας άνθρωποι απ’όλες τις χώρες του κόσμου, ακούμε ένα σωρό ξένες γλώσσες. Βαβέλ.
Χαζεύουμε τις φωτογραφίες που τραβήξαμε. Στο μυαλό μου ζωγραφίζονται οι εικόνες. Θυμάμαι τις στιγμές μία μία : Το λιμάνι, τα χαριτωμένα γαλανόλευκα σπιτάκια, οι θώλοι, οι καμάρες, τα άγρια γεράνια, τα εκκλησάκια, οι φρεσκοασβεστωμένοι τοίχοι, τα καλντερίμια, οι ερημικές παραλίες, τα ηλιοβασιλέματα, το απέραντο γαλάζιο..
Δε θα ξεχάσω τα πρωινά που ξυπνάγαμε και βλέπαμε θάλασσα, τις βόλτες που κάναμε χέρι-χέρι στα σοκάκια, το χορό που ρίξαμε στο πανηγύρι, τα βράδια που αράζαμε με μπύρες στην παραλία.
Αρχίζω και κρυώνω και σφίγγομαι πιο πολύ πάνω σου. Τυλίγω το κορμί μου γύρω σου.
Θυμάμαι ακόμα το πρωινό ξύπνημα με την άμμο από κάτω μου, εσένα δίπλα μου και τη θάλασσα μπροστά μου και τα μελτέμια με τον ήλιο παντού γύρω μου. Όλα τα στοιχεία της φύσης μαζί.
Οι τουρίστες φωτογραφίζουν τους γλάρους και τα δελφίνια. Απ’το μεγάφωνο ακούγονται διάφορες ανακοινώσεις.
Στο επόμενο λιμάνι ανεβαίνει μια παρέα Άγγλων όπου ο καθένας κουβαλά μια σακούλα με μπύρες. Βάζουν μουσική : I’ll be up with the sun and I’m not coming down..
Νιώθω τα χείλια σου στα μαλλιά μου. Σιγά σιγά πλησιάζουμε στην πόλη. Βλέπουμε το λιμάνι : μικρά μικρά φωτάκια διασκορπισμένα παντού, αμάξια, θόρυβος. Απογοήτευση. Από αύριο δουλειά, άγχος, τρέξιμο, κίνηση, φασαρία, νέφος.
Όμως γυρνάω με τόσο ανεβασμένη διάθεση που δε με νοιάζει τίποτα. Έχω τις αναμνήσεις από τις διακοπές μας. Κι έχω εσένα.

Advertisements

~ από justelene στο Αύγουστος 11, 2007.

Ένα Σχόλιο to “My new red world”

  1. ΜΕΘΟΥΣΑΜΕ ΚΑΙ ΠΙΝΑΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΦΙΛΙΑ ΠΟΤ ΔΙΝΑΜΕ ΚΑΙ ΣΒΥΝΑΜΕ ΜΙΑ,ΜΙΑ ΟΙ ΦΩΤΙΕΣ,ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΙ ΞΥΠΝΗΣΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΖΗΣΑΜΕ.Ε,ΕΤΣΙ ΓΛΥΚΑ ΟΠΩΣ ΞΥΠΝΟΥΝ ΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ

    ΑΓΓΕλΑΚΑΣ 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: