Καφροδιακοπές

Ίος. Στο σπίτι της κολλητής μου. Με παρέα. Ακούγεται γαμώ, έτσι;

Την πρώτη μέρα πεθάναμε από την κούραση στο καράβι. Τα κλασικά που συμβαίνουν κάθε χρόνο: καθυστερήσεις, πολυκοσμία, απαγορευτικά, κούνημα, κούραση. Όλα όμως τα ξεχνάς όταν αντικρύζεις το γραφικό νησάκι.
Για να φτάσουμε στο σπίτι δεν υπήρχε δρόμος. Έφτανες μέχρις ενός σημείου έχοντας κατέβει άπειρα σκαλιά, μετά κατέβαινες ένα τελείως απότομο γκρεμό (γκρεμός με την κυριολεκτική σημασία της λέξης) ο οποίος ευτυχώς είχε μια μάντρα από τα δεξιά οπότε κρατιόσουν από εκεί, μετά ένα λιγότερο απότομο χωρίς μάντρα όμως, έπειτα πήδαγες μια μάντρα και τέλος περπατούσες πάνω σε βράχους. Ευτυχώς φορώντας αντρικά παπούτσια και έχοντας μόνο ένα σακίδιο με τα βασικά δεν αντιμετώπισα πρόβλημα, μπορώ να πω κιόλας ότι με έπιανε μια μαζοχιστική απόλαυση όταν έκανα τη διαδρομή.
Τις πρώτες 2 μέρες που δεν είχε καταφθάσει ολόκληρη η παρέα και ήταν μαζί μου μόνο οι «ήσυχες» φιλενάδες μου κοιμηθήκαμε τη μία από τις 23.00 και την άλλη στη 01.00. Τραγική η κατάσταση. Τέλειωσα 2 βιβλία σε 2 βράδια.
Την τρίτη μέρα καταφθάνουν και οι υπόλοιποι 5 και γινόμαστε συνολικά 9. Αλληλοβοηθηθήκαμε με τα μπαγκάζια. Σε άλλους σπάσανε οι σαγιονάρες, όσες φορούσαν τακούνια ή τα βγάλανε ή τα αλλάξανε και γενικά ήταν μια ολόκληρη διαδικασία να κατεβάσουμε τις βαλίτσες σπίτι. Οι αφιχθέντες είναι ξενύχτηδες σαν κι εμένα, οπότε όταν τους ενημερώνω για την ώρα ύπνου των 2 προηγούμενων βραδιών κοιτάνε τις άλλες και ρωτάνε «Καλέ βασανιστήρια κάνατε στην κοπέλα; Τι πράγματα είναι αυτά.. Don’t worry,Nατ, σήμερα θα βγούμε.» Οι άλλες παθαίνουν λίγο. «Μα είναι 10 η ώρα. Πότε θα ετοιμαστείτε κλπ, δεν είστε κουρασμένοι από ταξίδι;». «Σιγά την κούραση μωρέ. Εξάλλου διακοπές είμαστε.».
Γενικά από εκεί και πέρα το πλάνο έχει ως εξής:
Βγαίνουμε 01.00-03.30 το βράδυ από το σπίτι. (Συνήθως βέβαια στις 03.00 αλλά κάποιες φορές άλλαζε το πλάνο.) Κάνουμε κλαμπότσαρκα (το αντίστοιχο του μπαρότσαρκα αλλά πάμε σε club) και γυρνάμε στο σπίτι σε γκρουπ ανάλογα με το τι ώρα νυστάζει ή βαριέται ο καθένας. Η Ε. στο τηλέφωνο ρώταγε κάποιον «Χθες γυρίσαμε σε 4 γκρουπ. Μάντεψε σε ποιο ήμουν: Στων 02.00, στων 05.00, στων 07.00 ή στων καθόλου;;».
Γυρνάμε και κοιμόμαστε όπου βρούμε, με όποιον βρούμε,κλπ. Το σπίτι απαρτίζεται από 3 δωμάτια, οπότε 4 κοιμούνται κάτω/έξω. Έχουμε 2 στρώματα θαλάσσης και 2 υπνόσακους. Προσωπικά γούσταρα να κοιμάμαι έξω και να χαζεύω τα αστέρια και γενικότερα κάτω.
Ανάλογα με την ώρα που κοιμηθήκαμε είχαμε και ώρα ξυπνήματος, οπότε και ξυπνάγαμε πάλι σε γκρουπ. Άλλοι πρωί, άλλοι μεσημέρι και άλλοι απόγευμα. Τρώγαμε ό,τι βρίσκαμε στο ψυγείο (αν δεν υπήρχε τίποτα πηγαίναμε στη Χώρα) και μετά πηγαίναμε παραλία. Οι περισσότεροι πήγαιναν με ΚΤΕΛ αλλά εγώ προτιμούσα πάντα το γκρουπ που πήγαινε με τα πόδια. Καθόμασταν εκεί με τις ώρες και κατά τις 20.00-21.00 πηγαίναμε για μεσημεριανό. Τρώγαμε υγιεινά : πίτσες και μακαρονάδες. Γυρνάγαμε σπίτι είτε με ΚΤΕΛ είτε με τα πόδια.
Πλενόμασταν στο λάστιχο οι περισσότεροι και η μειοψηφία στο μπάνιο.
Μετά υπήρχε ελεύθερος χρόνος για πληθώρα δραστηριοτήτων: συζητήσεις, τηλεόραση, μεσημεριανός ύπνος, παιχνίδια,κλπ.
Στις 12.30 πίναμε τον απογευματινό μας φραπέ.
12.30 -01.30 (ανάλογα με τη μέρα) αρχίζαμε την ετοιμασία για έξω. Οι προνοητικές είχαν φέρει πιστολάκι ισιώματος των μαλλιών και πιστολάκι που έκανε μπούκλες. Μετά έπεφτε βάψιμο,κλπ. Τα αγόρια δεν καθυστερούσαν τόσο, αλλά κάναν μια επίδειξη με διάφορα συνολάκια για να επιλέξουμε τα κορίτσια το κατάλληλο.

*Πολλά βράδια μας κόβαν το νερό. Μια μέρα έκοψαν τελείως το νερό από το πρωί και προκειμένου να πληθούμε πήραμε νερό από μια βρύση πιο πάνω από τους γκρεμούς που είχε νερό από γεώτρυση με ένα ημικίτρινο χρώμα με το οποίο πλενόσουν μεν, αναρωτιόσουν δε «τώρα θεωρείται πλύσιμο αυτό»,κλπ. Μετά από εκείνη τη μέρα, με το που μπαίναμε σπίτι τσεκάραμε αν έχουμε νερό. Φτάσαμε να θεωρούμε την ύπαρξη νερού (όχι πόσιμου) πολυτέλεια.

**Όλες είχαμε σταμπάρει κάποιο σκοτεινό αντικείμενο του πόθου. Η Ν. τον πορτιέρη του Β., η Β. τον πορτιέρη του S., η Ε. τον μπάρμαν του Σ., η Ι. τον άλλο μπάρμαν του Σ., η Α. τον πορτιέρη του Λ. κι εγώ τον σερβιτόρο του Η. «Ρε κορίτσια έχει ωραίο προσωπικό η Ίος», είπε η Ι. ..

***Ένα βράδυ ένας τουρίστας προσπάθησε να αγοράσει από εμάς μαριχουάνα. Την προηγούμενη είχε αγοράσει από ένα Ιταλό και δεν του άρεσε.

****Όποτε δεν πηγαίναμε θάλασσα λόγω καιρού πηγαίναμε σε ένα καφέ-μπαρ που είχε πισίνα και τζακούζι και δωρεάν είσοδο. Συνήθως δεν παραγγέλναμε τίποτα, αν και τελευταία μέρα ο Δ. πήρε ένα cocktail για να ψωνιστεί στο τζακούζι. Πολύ κυρίλα.

*****Στην επιστροφή ταξιδεύαμε business class γιατί δε βρήκαμε αλλού εισιτήρια. Φτάσαμε και συνειδητοποιήσαμε πως ήταν πολύ ήσυχα και πολύ κυριλέ για μας. «Ρε πολύ ήσυχα είναι εδώ». «Μην ανησυχείς τώρα που ήρθαμε θα πάψει να είναι». Και έπαψε. Ακουγόμασταν παντού. Γνωρίσαμε και άλλη μια παρέα και όλοι μαζί παίζαμε παντομίμα. Απέναντί μας ταξίδευε ο Χατζηγιάννης και τα άλλα κορίτσια της παρέας έχουν ψύχωση μαζί του (τόσες μέρες ακούγαμε σχεδόν αποκλειστικά Χατζηγιάννη) και θέλανε φωτογραφίες και αυτόγραφα αλλά ο star είχε bodyguard o oποίος μας ζήτησε «να μην ενοχλείτε τον κύριο Χατζηγιάννη». Οι περισσότεροι που ταξιδεύανε μαζί μας άρχισαν να τηλεφωνούν με κινητά και να ανακοινώνουν με ποιον ταξιδεύουν. «Ρε απέναντί μου κάθεται ο Μιχάλης. Ποιος Μιχάλης; Ο Χατζηγιάννης καλέ». Εμείς δημιουργούμε τα ψώνια νομίζω. Με μια ώρα καθυστέρηση φτάσαμε τελικά Πειραιά. Γαμάτα περάσαμε. Και του χρόνου..

Advertisements

~ από justelene στο Αύγουστος 9, 2007.

6 Σχόλια to “Καφροδιακοπές”

  1. Σπαρταριστή η περιγραφή σου!

    wb (-;

  2. ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΗ Η ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ ΣΟΥ.ΕΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΕΤΑ ΧΑΡΑΣ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΣΩ.

  3. Τι καραγκιόζης που είναι ο Χατζηγιάννης ε…

    Congrats, σου έυχομαι ακόμα καλύτερα.

  4. Τhanks guys! Όσο για το Χατζηγιάννη.. Τελείως για φτύσιμο ο τύπος.

  5. Χεχε. Σε νιώθω. Αν και δεν πέρασα τόσο έντονες καφροδιακοπές, σε καταλαβαίνω απόλυτα για τα ωράρια και τα δρομολόγια και τις ετοιμασίες και τατέτχια. Κι εγώ τα ίδια, αν και με λιγότερη ταλαιπωρία (Σέριφος). Από κόσμο δε γινόταν πανικός τέτοια εποχή;

  6. Αααααχχχχχχχ….τέλεια!!Μπράβο!!Πάντα τέτοια!!
    Φιλαάκια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: