Sing it back

Χριστουγεννιάτικα δέντρα,γιρλάντες και σπασμένες μπάλες στα σκουπίδια. Περιτυλίγματα δώρων, μεγάλες συσκευασίες παιχνιδιών ή φαγώσιμων.. Αυτή είναι η γεύση που αφήνει το τέλος των γιορτών.
Κάθε χρόνο στολίζουμε απ’τις αρχές Δεκέμβρη. Πάντα μ’άρεσε να συμμετέχω στη διαδικασία, να βοηθάω τη μάνα μου στους κουραμπιέδες και στα μελομακάρονα και να κυκλοφορώ στο δρόμο το βράδυ και να χαζεύω τα λαμπάκια. Φέτος παρόλο που όλα αυτά είχαν γίνει (χωρίς εγώ να κάνω κάτι αυτή τη φορά) δεν μου έκανε καμία αίσθηση η όλη «ατμόσφαιρα».Είχα την εντύπωση ότι όλα αυτά είναι ανούσια.
Κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα «έρχεται το σόι πιο κοντά» που σημαίνει πως βλέπω θείους, ξαδέρφια και τα σχετικά ,τους οποίους δεν βλέπω όλο τον υπόλοιπο χρόνο. Ε..Τρώμε όλοι μαζί και στο τέλος οι μεγάλοι δίνουν στους μικρούς «χαρτζιλικάκι»..
Φέτος δεν είχε τίποτα απ’αυτά.Πήγα για 12 μέρες έξω με τον αδερφό μου.
Τα φετινά Χριστούγεννα δεν στόλισα δέντρα κλπ. ενώ όσα είδα κράτησαν για λίγο, αφού εκεί τα φυσικά έλατα δεν κρατάνε πολύ και τα στολίζουν για λίγες μόνο μέρες..Δεν πήρα λεφτά -η αλήθεια είναι πως έχασα και όσα είχα πάρει μαζί μου-, δεν ήμουν με την οικογένειά μου ή με τους κολλητούς φίλους μου,διάβαζα κάθε μέρα ανεξαιρέτως κι όμως.. Ήταν τα καλύτερα Χριστούγεννα που έχω περάσει ποτέ..Γιατί;Γιατί τα έχω όλα στο μυαλό μου σαν μια γλυκειά ανάμνηση..
Τους ανθρώπους που μας αγκαλιάσανε, τους νέους φίλους, την αγάπη που ξεχείλιζε στα μικρά δωράκια που μας έκαναν. Θυμάμαι τα γέλια μας, τις ιστορίες που λέγαμε, τον πολύ χορό -δεν είχα ξαναχορέψει τόσο πολύ ποτέ- τα ατέλειωτα φαγοπότια χωρίς κανείς να αναφέρει τις λέξεις «θερμίδες» , «πάχος»,κλπ , το (πολύ) πρωινό ξύπνημα για να διαβάσω και αυτό το μικρό γλυκάκι που θα είχε αφήσει η Β. ή η S. για να φάω μέχρι να ξυπνήσουν όλοι. Tην καλύτερη συναυλία που πήγα ποτέ, σ’ένα άγνωστο γκρουπ σε μια μικρή παμπ..Μ’έπηρέασε όσο λίγα πράγματα ως τώρα..
Τις συζητήσεις που ξεκινούσαν σχεδόν πάντα απ’το σχολείο και κατέληγαν στους φυσικούς φιλόσοφους, το φαινόμενο της πεταλούδας ή το Νόμο του Μέρφη..
Τη μετάφραση κάποιων «αποφθεγμάτων» του Λένου Χρηστίδη..
Τις ταξιδιάρικες συζητήσεις με ανθρώπους που είχαν γυρίσει όλο τον κόσμο..
Τώρα μπορώ να φοράω το φουλάρι του Η., να πίνω το τσάι της Η. και του J. ή να χαζεύω τις φωτογραφίες την Ινδίας απ’το βιβλίο που μου έδωσαν η S. και ο B. και να τους θυμάμαι..
Πολλά πολλά πράγματα, μικρά αλλά προκαλούν τόση ευτυχία..(Ο θεός των μικρών πραγμάτων).
Τα φετινά Χριστούγεννα έκανα ελάχιστα ψώνια, αγνόησα στολισμούς, λαμπάκια, αγιοβασιλάκια,κλπ , έχασα το πορτοφόλι με όλα μου τα λεφτά.. Την τελευταία μέρα όμως, τη μέρα που έφευγα είχε μια διαολεμένη βροχή από νωρίς το πρωί.. Μέσα μου έκλαιγα κι όταν με αποχαιρέτησαν όλοι κι έμεινα μόνη μου στο αεροδρόμιο έκλαιγα κι απ’έξω μου και είχα αυτή την εντύπωση.. Πως η βροχή με καταλάβαινε,πως όλο αυτό δεν ήταν τυχαίο.

Advertisements

~ από justelene στο Ιανουαρίου 7, 2007.

Ένα Σχόλιο to “Sing it back”

  1. Υπέροχο.Σε ζηλέυω αν και για μενα τα φετινά ήταν ξεχωριστά.Τέτοια ελευθερία.Αυτό με την βροχή είναι υπέροχο όταν συμβαίνει,γαμώτο έχω να χάσει καιρό την δυνατότητα αυτή,νομίζω πως η καριά μου άγγιξε πέτρα και φοβάμαι,θελω να κλάψω αλλά δεν βγαίνει,όχι τίποτα άλλο δεν νιώθω καλύτερα και εγω….
    καλή χρονιά μικρή και ότι επιθυμείς πραγματικά να το δεις τοιχοκολλυμένο στο τέλος της εξεταστικής ή αν είναι κάτι γκομενικο και πάλι γιατι όχι,θα είναι ενδιαφέρον κονσεπτ ο τοιχοκολλυμένος γκόμενος!!Αντε καληνύχτα μας!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: