Industrial Silence

Είδα το «Παρίσι Τέξας»..Ξαφνικά μου βγήκε όλη η κούραση από χθες το βράδυ,ένιωθα εξαντλημένη.Η ταινία όμως με έκανε να «ξυπνήσω»..Ίσως η καλύτερη ιστορία αγάπης που έχω δει δοσμένη μέσα από τον μοναδικό υποβλητικό τρόπο του Wenters.Θέλω επειγόντως να φύγω από το σπίτι.Παίρνω το discman,ντύνομαι σε 5 λεπτά και φεύγω για το videoclub.Η νύχτα σύμμαχός μου, η ατμόσφαιρα όπως τη θέλω.Ο αέρας πέρνει τα σκόπιμα λυτά μαλλιά μου,ακούω Madrugada και χαζεύω τα «φώτα της πόλης».Οι δρόμοι άδειοι.Ο τίτλος του άλμπουμ ταιριάζει απόλυτα : Industrial Silence..Αφού πληρώσω την ταινία φεύγω και αρχίζω μια περιπλάνηση στα σοκάκια της πόλης.Άλλες συνοικίες έχουν το άρωμα του γιασεμιού,άλλες του ψαριού στα κάρβουνα..Κάθε βήμα και σκέψη,κάθε στενό και ανάμνηση..Όλα στο μυαλό μου γυρίζουν..Χάνομαι,αφήνομαι στις σκέψεις μου.Τη μια θυμάμαι την ταινία,την άλλη τη χθεσινή βραδιά.Στο ένα στενό θυμάμαι τους χορούς,τα βαλς,τις σαπουνόφουσκες..Στο επόμενο η φράση της Nastassja Kinski τριγυρίζει το μυαλό μου..«Κάθε άνδρας έχει τη δική σου φωνή»..Από ένα μπαλκόνι ακούω φωνές,μάλλον κάποιος γιορτάζει.Οι αγκαλιές,τα φιλιά,τα τραγούδια..Συνεχίζω το οδηπορικό στις ερημωμένες γειτονιές..Ακόμα δεν τελειώσαν οι διακοπές για κάποιους ; «Από τότε που έφυγα σου μιλάω συνεχώς.Κάνω ολόκληρες συζητήσεις μαζί σου,πολλές φορές απαντάς κιόλας.»Πολύ δυνατά η τηλεόραση σε ένα μπαλκόνι, ακούγεται μέχρι το δρόμο.Οι μπ’υρες,τα ρακόμελα,τα mojito..Παρακάτω ένα παιδί φωνάζει «μαμά..».»Τα βράδια ξυπνάω από τις φωνές σου,νιώθω ότι είσαι δίπλα μου.»..Ένα σκυλί μ’ακολουθεί σιωπηρά όπου κι αν πάω.Έχω ένα συνοδό..Ένα πρόσωπο γεμάτο έκπληξη,πολλά πρόσωπα γεμάτα χαμόγελα..Από κάπου ξεπετάγεται το φεγγάρι.«Κάνω βόλτες και μιλάω μαζί σου παράλληλα..Τεράστιες βόλτες»..

Advertisements

~ από justelene στο Αύγουστος 30, 2006.

4 Σχόλια to “Industrial Silence”

  1. Ε, λοιπόν, ξέρεις τι μου θύμισες σήμερα; Την εισαγωγή από το Josephine, των Reamonn…κάθε φορά που την ακούω με πιάνει νοσταλγία…όπως και τώρα…μου έρχονται στο μυαλό τα αλογάκια στο λούνα παρκ…και, πράγμα παράξενο, πριν λίγο είχα συζήτηση για το Carousel…ή εσύ ήσουν πολύ μικρή και δεν το έβλεπες;
    :-Ρ

  2. Τι άλμπουμ όμως… Ακόμα να το συνηθίσω…

    «Did I talk in my sleep, now
    Hey, did I wake to find you crying by my side
    We have never said that it would be easy
    Just that the way love goes
    We have to go to»

  3. @ Elgalla
    Carousel??

    @diki
    Ειδικά το συγκεκριμένο απόσπασμα μου θυμίζει το «Love will tear us apart»..
    You cry out in your sleep
    All my failings expose
    There’s a taste in my mouth
    As desperation takes hold
    Just that something so good
    Just can’t function no more
    When love will tear us apart again..

  4. Ναι, αυτό. Ακριβώς αυτό.
    Να βλέπεις την ταινία και να έχεις ανάγκη μετά να πάρεις τους δρόμους.
    Το έχω νοιώσει με την συγκεκριμένη
    και το Wonderland του Michael Winterbottom.
    Mόνο μ’ αυτές τις δύο για κάποιον λόγο.

    Καλύτερα να αποχωρήσω με ελαφρά.
    Σκιάζομαι όταν βλέπω πως έχω τις ίδιες αντιδράσεις με μια γυναίκα.
    😕

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: