Εργασιοθεραπεία και παρέα

                                        Photobucket - Video and Image Hosting

Περιμένω επισκέψεις αύριο,γι’αυτό έπρεπε να φτιάξω το δωμάτιό μου,για το οποίο ένα θα πω : για να ξαπλώσω το βράδυ (δε μπορούσα να κάνω τίποτα άλλο εκτός από το να κοιμάμαι εκεί μέσα)πήδαγα από την είσοδο απευθείας στο κρεβάτι..Έκατσα μισή ώρα,αγανάκτησα και τα παράτησα..Κατάφερες να με κάνεις λιώμα πάλι και να μη ξέρω τι να κάνω όμως,οπότε ξαναγύρισα στο δωμάτιο..7 ώρες μου πήρε για να γίνει κατοικήσιμο..7 ώρες που υπό άλλες συνθήκες *δεν* θα είχα χαρίσει τόσο απλόχερα.Ξημερώματα πια μόλις είχα τελειώσει έσπασε ένα κηροπήγιο και κατάφερα να ηρεμήσω και να ξαπλώσω.(Εκτονώθηκα βλέπεις..)
Το μεσημέρι είχα πρόσκληση από την μικρότερη αδερφή του πατέρα μου,την οποία έχω σαν μεγάλη αδερφή για φαΐ.Στο σπίτι βρήκα και τις ξαδέρφες μου που είχαν έρθει κι αυτές για τον ίδιο λόγο.Το ρίξαμε λοιπόν στο φαΐ..Χωρίς να καταλάβουμε πως καταβροχθίσαμε μακαρονάδα με special σάλτσα της θείας,παγωτό,ζαχαρούχο γάλα και βανίλιες..Φτιάξαμε επί τόπου ένα κορμό κι ένα μπισκοτογλυκό και τον πρώτο τον φάγαμε από τη λιγούρα πριν καν ετοιμαστεί..Είχα 2 μήνες να φάω.Με την παρέα και την κουβέντα γύρισα σπίτι μετά από κάνα 6ωρο με ένα στομάχι χάλια..Για να συνεχίσω να μη σκέφτομαι καθάρισα το δωμάτιό μου,κρέμασα κουρτίνες και έφτιαξα και το δωμάτιο του αδερφού μου.Χειροτέρεψα το στομάχι μου πίνοντας μια κανάτα τσάι,μπύρα και στο καπάκι γάλα Advanced που δεν ξέρω πως βρέθηκε στο ψυγείο.Για αύριο ετοιμάζω γενική καθαριότητα σε ένα σπίτι 100 τετραγωνικών για να συνεχίσω να μη σε σκέφτομαι..Μετά θα έχω και αφίξεις,-του κερατά- θα σε ξεχάσω..Ή μήπως όχι..;

Advertisements

~ από justelene στο Αύγουστος 28, 2006.

2 Σχόλια to “Εργασιοθεραπεία και παρέα”

  1. Μην ξεχάσεις να πάρεις 460 κάμψεις και κάνεις 1500 φορές το γύρο της πολυκατοικίας. Α,επίσης να καθαρίσεις ένα σακί κρεμμύδια και να ξελεπιάσεις 10 κιλά μαριδάκια.Και αν ύστερα από όλα αυτά δεν έχεις ξεχάσει ακόμα και το όνομά σου, τότε θα είσαι κλινική περίπτωση.Καλό ξημέρωμα.Φιλιά.

  2. Δε θα ξεχάσεις. Και είναι καλύτερα έτσι, trust me. Μη σκοτώνεσαι, όσο πιο ήρεμα το πας, τόσο περισσότερο θα μάθεις να ζεις με τις αναμνήσεις, που σε λίγο καιρό δε θα σε πονάνε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: