Dear Diary..

Με όσα παίζονται και μ’αυτό το χαμό σχετικά με το Ισραήλ και το Λίβανο θυμήθηκα ένα κείμενo που είχα γράψει στο πρώτο μου ημερολόγιο στην Πρώτη Γυμνασίου..Δε σχετίζεται άμεσα,αλλά σας το παραθέτω:

Πέμπτη,15-4-02 , 4 παρά 20

Σου γράφω απ’τη γωνίτσα μου στο μπαλκόνι της κουζίνας.Χτες το βράδυ πήγα σε μια εκδήλωση για την Παλαιστίνη.Τραγουδούσαν πολλοί Έλληνες τραγουδιστές : Βασίλης Παπακωνσταντίνου,Αλκίνοος Ιωαννίδης,Μίλτος Πασχαλίδης,Ελευθερία Αρβανιτάκη,Πυξ Λαξ,Χαρούλα Αλεξίου..Μαζί τους και η θεά Loreena McKennitt!Πήγαμε στο Σύνταγμα με το Μετρό.Συναντήσαμε τη θεία Κανέλλα με το Νίκο.Μιλήσαμε.Μου είπαν ότι μεγάλωσα και μετά τραγουδούσαμε όλοι μαζί και φωνάζαμε συνθήματα τύπου «Λευτεριά στην Παλαιστίνη..» .Ρώτησα αν είχε βγει ο Νταλάρας και ο Νίκος με ρώτησε αν ακούω Νταλάρα.»Όλοι όσοι εμφανίζονται εδώ μ’αρέσουν.Δεν ακούω Βίσση και Βανδή.»»Είσαι φοβερή»,μου απαντά.Εγώ και ο Νίκος ξέραμε όλα τα τραγούδια και ακουμπώντας στους ώμους των μανάδων μας τραγουδώντας το «Γελαστό παιδί» και «Της δικαιοσύνης ήλιες νοητέ».Σε κάποια φάση άρχισε να περνάει πολύς κόσμος γύρω μας και γι’αυτό πήγαμε εγώ και η μαμά μπροστά από το Νίκο και τη θεία.Έτσι,στο «Σώπα όπου να’ναι θα σημάνουν οι καμπάνες»,που δεν είχα καταλάβει ότι ήταν αυτό εξ’αρχής γιατί δεν ήξερα την εισαγωγή ο Νίκος ακουμπάει στον ώμο μου και μου λέει : «Όλοι μαζί τώρα»..»Σώπα όπου να’ναι θα σημάνουν οι καμπάνες..».Μετά βγήκε ο Β. Παπακωνσταντίνου,ο αγαπημένος τραγουδιστής του Νίκου και μας λέει «Καλησπέρα».Ο Νίκος απαντά με ένα «Καλησπέρα Βασίλη».Ακούσαμε το «Είμαστε δυο» και μετά μας είπαν πως έπρεπε να φύγουν.Ο Νίκος με ρώτησε πως πέι η κιθάρα..»Καλά».Μετά,επειδή αύριο (δηλαδή σήμερα,αλλά για χθες μιλάω)ακουγόταν κάτι για απεργία,πριν φύγουν,ο Νίκος πάντα, μου λέει «Απόλαυσέ το απόψε».Έφυγαν.Εμείς πήγαμε πιο κοντά στην εξέδρα και ο μπαμπάς με σήκωσε στους ώμους του για να δω την Loreena McKennitt να τραγουδά μαζί με την Αλεξίου το «ταγκό της Νεφέλης».Κάναμε μια βόλτα στην πλατεία,μάζεψα πάλι ένα σωρό φυλλάδια.Ο Μανώλης Γλέζος,ο άνθρωπος που μια βραδιά του ’40 με ένα φίλο του κατέβασαν τη γερμανική σημαία απ’την Ακρόπολη έβγαζε λόγο..Άκουσα και ένα ποίημα ισραηλινού.Εκεί που θα σταθώ όμως είναι το γράμμα ενός στρατιώτη στη μητέρα του : «Δεν αναγνωρίζω τον εαυτό μου.Πριν λίγο καιρό ήμουν μαθητής.Τώρα είμαι ένα κτήνος,μόνο σκοτώνω.Εκτελώ τις διαταγές για να μη με πουν «γυναικούλα»..».Περπατώντας συναντήσαμε τη θεία Βάγια και μας είπε πως λίγο πριν έρθουμε είχε μιλήσει ο Θεοδωράκης και είχε πει «Μου φαίνεται απίστευτο πως μπορεί να οδηγεί τανκ ο εγγονός της Άννας Φρανκ».Μετά φύγαμε.Αν και δεν είχα πάει εκεί για να διασκεδάσω η βραδιά ήταν υπέροχη.Στο σπίτι διάβασα όλα τα φυλλάδια που είχα βρει και διάφορες εφημερίδες για να ενημερωθώ περισσότερο για το θέμα.Αυτά για χθες.Σήμερα όμως στο σχολείο είχαμε άλλα..Οι περισσότεροι καθηγητές απεργούσαν,αλλά έπρεπε να κάνουμε 2 ώρες φιλολογικά και άλλη μια Γαλλικά.Εγώ σκεφτόμουν τα χθεσινά και τα διάφορα κείμενα που είχα διαβάσει.Μου φαινόταν αδιανόητο να κάνω μάθημα ενώ γίνονται τέτοια πράγματα..Άρχισα να δακρύζω.Τελευταίο θρανίο,δεν με κατάλαβε κανένας,εκτός από την Πωλίνα.Στο διάλειμμα όμως όλοι πρόσεξαν τα κλαμμένα μάτια μου και όταν με ρωτούσαν τι έχω απαντούσα πως διαβάζω ένα δραματικό βιβλίο.Οι περισσότεροι δεν με πιστεύανε γιατί βλέπαν πως διάβαζα Πόε.Στα Γαλλικά φάγαμε την περισσότερη ώρα στο να συζητάμε για ένα καβγά μεταξύ του Νίκου και του Κώστα.Η Πωλίνα πετάγεται : «Κυρία, η Ναταλία κλαίει απ’το πρωί»..»Ένα-ένα βρε παιδιά..Να κάνουμε κάνα αγιασμό εδώ μέσα..».Συνέχισε με τα παιδιά και μετά με κοίταξε.»Ναταλία,κοριτσάκι μου»..Ήρθε μ’αγκάλιασε και με ρώτησε τι έχω,να της πω στ’αυτί.Της είπα πως λυπάμαι για όσα συμβαίνουν εκεί.Μου είπε πως «σε κανένα δεν αρέσουν οι κτηνωδίες που γίνονται εκεί πέρα.Μην κουράζεις το μυαλό σου.».Η Ελένη είπε «η Ναταλία κλαίει για όλους».Εγώ είχα κοκκινήσει,δε μ’άρεσε που με κοιτάζαν όλοι.Η κυρία είπε «Ναι,είναι από αυτά τα παιδιά» και μ’εστειλε να πάω να πλυθώ.Μετά σχολάσαμε..Έκατσα λίγο με την Ελένη και την Ηλέκτρα.Πρέπει να σε κλείσω τώρα, γιατί δεν έχω διαβάσει για σχολείο,ωδείο και γερμανικά και 6 παρά 10 φεύγω..Είναι περίπου 4.30..Σ’αφήνω..

Advertisements

~ από justelene στο Ιουλίου 21, 2006.

2 Σχόλια to “Dear Diary..”

  1. πανεμορφο μικρη… με συγκινησε…

  2. ευχαριστώ πρίγκηπα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: