To χρονικό ενός 4ήμερου..Ημέρα πρώτη

Ξύπνησα και πετάχτηκα απ’το κρεβάτι..Έπρεπε να προσθέσω μικροπράγματα στις βαλίτσες,ήθελα να γράψω κάτι Cdάκια,έπρεπε να διαβάσω Μαθηματικά Γενικής και λόγω της πολλής ζέστης το βράδυ,χρειαζόμουν ένα ντουζ..Ευτυχώς τα πρόλαβα όλα.Έφυγα από το σπίτι φορτωμένη.Εκτός από την τεράστια τσάντα του Σχεδίου,είχα και εκείνη του φροντιστηρίου και άλλη μια με το βιβλιάριο και το συνταγολόγιό μου (γιατί ήθελα να πάω στον οδοντίατρο) και προσωπικά αντικείμενα.Μετρούσα τις ώρες για να σχολάσω σα φαντάρος που περιμένει με ανυπομονησία την άδειά του..Έφυγα τρέχοντας.Έφτασα στο ΤΑΞΥ (το ταμείο ασφάλισης του πατέρα μου) στις μία και πέντε.Υποτίθεται πως 4 οδοντίατροι περίμεναν να με εξυπηρετήσουν..Κι όμως εγώ βρήκα μόνο μια γυναίκα μ’ένα αγοράκι με πονόδοντο που είχαν έρθει από τις δώδεκα..»Προλάβαμε τους πρωινούς και μας είπαν πως τέλειωσε η βάρδια τους κοπελιά, και πως σε δέκα λεπτά θα ερχόντουσαν οι άλλοι..Βλέπεις τι ώρα πήγε»..Όχι ρε πούστη..Γιατί *κάθε* φορά που έρχομαι εδώ να γίνεται η ίδια ιστορία;Γιατί οι γιατροί να έχουν αι ιδιωτικό ιατρείο και να έχουν γραμμένους τους ασφαλισμένους;Γιατί να μην υπάρχει *κανένας* έλεγχος;Στις 1 και 25 παρακαλώ καταφθάνει μια οδοντίατρος και το παιδάκι με τη μαμά του μπαίνουν μέσα.Εγώ μένω μόνη μου.»Πού είναι οι άλλοι τρεις,οέο;»..Μετά από 10 λεπτά καταφθάνει άλλη μια ιατρός.Μόλις της κρούω τη θύρα με ρωτά «Μα καλά,δεν μπορείς να πας σε άλλο συνάδελφο;».»Μια είναι και εξυπηρετεί ασθενή».»Καλά,καλά πέρασε».Με εξετάζει για λίγα δευτερόλεπτα, βγαίνει έξω,ξαναγυρνάει και παίρνει ένα τηλέφωνο.»Η Σάντυ που είναι;Έχει πάρει τη λαβίδα μου και δεν μπορώ να δουλέψω.Μα όχι σου λέω,δεν είναι στο ιατρείο.Έχει κλειδώσει και λείπει.Τι μου λες δηλαδή;Υπέγραψε και έφυγε;»..Ε ναι λοιπόν..Είχε υπογράψει (σα να λέμε είχε χτυπήσει κάρτα) και την είχε κάνει..»Όπως καταλαβαίνεις, δε μπορώ να κάνω τίποτα.Να βγάλεις αυτές τις ακτινογραφίες και να έρθεις να σε ξαναδώ».Μάλιστα!ΓΙΑΤΙ ΜΠΛΕΚΩ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΜΑΛΑΚΕΣ;Και μάλιστα ΑΡΓΟΣΧΟΛΟΥΣ;ΟΚ,εγώ έχω Σχέδιο τώρα,αλλά κάποιος που πήρε άδεια για να έρθει εδώ;Και μετά είμαι εγώ η κακιά,όταν λέω ότι τέτοια πράγματα *μόνο* στην Ελλάδα γίνονται.. Στο δρόμο,έτσι όπως είμαι φορτωμένη ο κόσμος με λυπάται και παραμερίζει για να περάσω.»Να και κάτι καλό»,σκέφτομαι.Στο Ελεύθερο ο Αντώνης και οι γονείς μου μού τηλεφωνούν σχετικά με το ταξίδι και βγαίνω συνέχεια εκτός της αίθουσας..Με κοίταζαν όλοι με ένα βλέμμα είτε γεμάτο απορία είτε γεμάτο περιέργεια ή ένα άλλο είδος που μάλλον  υπονοούσε «τι κάνει το ψώνιο τώρα»..Στο Γραμμικό περνάει πάντα βαρετά η ώρα κι έτσι πέρασε και η πρώτη ώρα.Τη δεύτερη αρχίσαμε να μιλάμε ο Αλέξης,η Μαρία κι εγώ για τον Αγγελάκα και τον Iggy Pop.Τα πράγματα αρχίζουν να ξεναγίνονται βαρετά μετά από λίγο μέχρις ώτου κάποιος πετάει τη μαγική λέξη «msn»..Και γίνεται της τρελής μες στην τάξη!Ανταλλάσουμε όλοι μαζί ηλεκτρονικές διευθύνσεις : msn,yahoo,gmail..Κάποιοι έχουν 2, κάποιοι καθόλου..Κάνουμε περισσότερη φασαρία από ποτέ.Στο τέλος,δίπλα σε σχέδια ναών φιγούραραν και e-mails που συνοδεύονταν από ονοματεπώνυμα..Μόλις τελειώνουμε, η Κατερίνα πετάει : «Και τώρα κινητά παιδιά».Αρχίζουμε να ανταλλάσουμε κάποιοι, αλλά έρχεται η κοπελιά με το απουσιολόγιο..Η φωνή της είναι λυτρωτική.Για πότε πέρασε έτσι γρήγορα το Γραμμικό;Φεύγω σφαίρα..Με περιμένουν οι γονείς μου, επιτέλους φεύγω για το αεροδρόμιο!!!Σταματάμε στα ΙΚΕΑ για να ψωνίσουμε φαγώσιμα (αλλά και για να φάμε) και ναι! επιτέλους βρίσκομαι στο «Ελ.Βενιζέλος»..Μετά το check in αποχαιρετώ επιτέλους τους γονείς μου και αρχίζω τις βόλτες στα Duty Free..Δε παίρνω τίποτα, απλά χαζεύω.Στην αναμονή, βρίσκω δωρεάν γερμανικές εφημερίδες και 5 Ευρώ..Στο αεροπλάνο διαβάζω ένα βιβλίο και η διπλανή μου διάφορα κοσμοπολίτικα, μοδάτα, life style περιοδικά..Με κοιτάει με μισό μάτι..Εγώ τη γράφω.Ούτως ή άλλως δε με ενδιαφέρουν οι συζητήσεις της με το γκόμενό της περί Μιμής Ντενίση και Βικτόριας Μπέκαμ.Μου την έσπαγε γενικότερα η συζήτηση τύπου «Μα καλά αν αυτή είναι μοντέλο εγώ τι είμαι;»,αλλά η ώρα πέρασε γρήγορα..Ενώ περίμενα τή βαλίτσα μου βλέπω τη Μακρυπούλια και την Κωνσταντινίδου (aka Ζουμπουλία)..Η Μακρυπούλια πιο θεά από κοντά..Οι βαλίτσες αργούν λίγο.Στο μεταξύ έρχεται η Ιωάννα..»Είναι ο κουμπάρος μου απ’έξω με το αμάξι».Πάμε στο Mediterannean, το «Τhe Mall» της Θεσσαλονίκης..Εκεί μας περιμένει παρέα.Γνωρίζω ήδη τη Μαριάννα την κολλητή και κουμπάρα της ξαδέρφης μου..Το μαγαζί είναι πανέμορφο, δίπλα σ’ένα τεράστιο συντριβάνι, με φοβερή διακόσμηση και *άπαιχτη* μουσική..Κοιτώ γύρω μου και το απολαμβάνω..Επιτέλους, είμαι πάλι στη Θεσσαλονίκη!!!!!!!!

Advertisements

~ από justelene στο Ιουλίου 17, 2006.

3 Σχόλια to “To χρονικό ενός 4ήμερου..Ημέρα πρώτη”

  1. χεχεχε, διακοπούλες? εμείς ακόμα εδώ… Και η Θεσσαλονίκη, είναι πανέμορφη πόλη. Πόσο θα θέλα να ήμουν και ‘γώ εκεί. Να δω τα φιλαράκια μου που έχω να τα δω χρόνια. Να περάσεις όσο γίνετε πιο όμορφα.

  2. ευχαριστώ για τις ευχές και ανταποδίδω.Δυστυχώς χθες γύρισα Αθήνα και έχω κανονικά μαθήματα,διάβασμα,κλπ..

  3. αχάάά. Πρόλαβες και ήρθες (δεν είχα διαβάσει το προηγούμενο post σου). Ελπίζω να πέρασες καλά. Ευτυχώς, που δεν σκεύτομαι τις διακοπές. Θα έρθουν κάποια στιγμή, και σίγουρα θα είναι εκπλήξη για μένα όταν θα καταλάβω ότι για 15 μέρες δεν θα πηγαίνω στην δουλεία. Θα έχώ όμως και ‘γώ διάβασμα. Και δεν έχω αρχίσει ακόμα…. ούφ… αγχώθηκα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: