Τετοια πράγματα δεν συμβαίνουν ούτε σε ταινίες..

Photobucket - Video and Image Hosting
Το πρωί πήγα με την Αταλάντη για ψώνια στο Μοναστηράκι και γύρισα στις οκτώ το απόγευμα..Έκανα μπάνιο,άλλαξα και βγήκα με τα παιδιά..Κάναμε πάρτι-έκπληξη στην Αθηνά για τα γενέθλιά της..Ξετρελάθηκε!Μας κέρασε τα ποτά και πήγαμε Goody’s για φαΐ..Ο Κώστας πετάει την ιδέα να πάμε στο Al Harim.Πώς θα γυρίσουμε;Με τον πατέρα μου μας απαντάει.Τελικά μαζευόμαστε εγώ,η Βάσια,η Νεφέλη η Γιώτα και φυσικά ο Κώστας.»Να πάρουμε ταξί;»»Μπα,λέει η Γιώτα.Με λεωφορείο θα πάμε.»Στη στάση συνειδητοποιώ πως δεν έχω εισιτήριο..»Γιατί εμείς θα πληρώσουμε νομίζεις;».»Έλα μωρέ,εδώ δεν μπαίνουν το πρωί,θα μπουν τα μεσάνυχτα ελεγκτές;».»Εγώ δυο φορές που έχω πετύχει ήταν τέτοια ώρα»..Η Νεφέλη ανησυχεί και αυτή.Μόλις έρχεται το λεωφορείο μπαίνουμε χαλαρά.Κάθομαι με τον Κώστα.Σε μια στάση ανεβαίνουν πολλά παιδιά.Στην επόμενη ανεβαίνει ελεγκτής..Πανικοβαλλόμαστε.Κανείς νέος δεν έχει εισιτήριο..Κάποιοι ψάχνουν στα σκουπίδια,άλλοι στο πάτωμα.Ένας πάει να χτυπήσει,αλλά έχουν κλειδώσει τα μηχανήματα.»Φτάνουμε στην επόμενη στάση.Θα κατεβούμε εκεί»,λέει η Βάσια.Αμ δε..Ανοίγει μόνο η μπροστινή πόρτα και μόνο όποιος δείχνει εισιτήριο κατεβαίνει.Το λεωφορείο σταματά.Υπάρχουν πολλοί μεγάλοι με εισιτήριο.Η ώρα περνάει,γύρω στα 20 άτομα ψάχνουμε τρόπο να γλιτώσουμε .»Κι αν δώσουμε ψεύτικα στοιχεία;»,πετάει κάποιος.»Αυτός ο ελεγκτής είναι ψυχοπαθής.Δε ζητάει μόνο στοιχεία.Μια φορά δεν είχα χτυπήσει για το μωρό εισιτήριο και με πήγε στο τμήμα στο κέντρο της Αθήνας»,λέει μια γυναίκα και πηγαίνει μπροστά για να κατέβει.Ο ελεγκτής αρχίζει να φωνάζει «Όσοι δεν έχουν εισιτήριο πληρώνουν 20 Ευρώ.Όσοι δεν έχουν λεφτά στην κλούβα.Θα μπείτε αυτόφωρο τσογλάνια..».»Δε θα με αφήσουν να βγω για δυο μήνες»,λέει η Νεφέλη.»Και σήμερα το πρωί το’λεγε η μάνα μου να χτυπάμε εισιτήριο εγώ κι ο αδερφός μου..»,φωνάζει η Γιώτα.»Εμένα πoιος θα με μαζέψει;Ο πατέρας μου είναι στο χωριό»,ακούω τον εαυτό μου να λέει.Καθώς η ώρα περνάει,αρχίζω να τρέμω..Ένα παιδί ανοίγει το παράθυρο και πηδάει έξω..Οι υπόλοιποι έχουμε πάθει σοκ.Τρέχουμε πάνω σε μια πόρτα κι αρχίζουμε να σπρώχνουμε..Ανοίγει και ορμάμε όλοι έξω.Από την πίεση πέφτω κάτω.Πηδάνε από πάνω μου.Με σηκώνει ο Κώστας και τρέχουμε.Το πόδι της Νεφέλης πιάστηκε μες στην πόρτα και ο ελεγκτής το τραβάει..Τελικά του ξεφεύγει.Νιώθω πως μου έχει φύγει το παπούτσι,αλλά τρέχω.»Δε γαμιέται,θα γυρίσω μετά να το πάρω».Τελικά μου έχει βγει μόνο από μπροστά,σταματάω και το φοράω.20 άτομα αρχίζουμε να κατευθυνόμαστε προς το μαγαζί με τα πόδια.»Κι εσείς Al Harim πάτε;»»Nαι,ναι κι εμείς,αλλά εδώ που κατεβήκαμε μπερδευτήκαμε».»Ξέρουμε εμείς το δρόμο,μην ανησυχείτε..».Πιάνουμε την κουβέντα:»Από Ηλιούπολη είστε»,ρωτάμε.»Κάποιοι από μας.Οι περισσότεροι είναι από Νέο Κόσμο.Ερχόμαστε Al Harim γιατί δεν πληρώνεις είσοδο και άμα δεν πάρεις ποτό δε χαλάς καθόλου λεφτά.»Βλέπουμε το λεωφορείο να επιστρέφει από την τελευταία στάση και να πηγαίνει προς το τέρμα των λεωφορείων.Μέσα είναι και ο ελεγκτής..».Σφυρίζουμε και φωνάζουμε όλοι..Τραγουδάμε το «Δεν μπορώ»,του Κουρκούλη,ακόμα κι εγώ που δεν ξέρω τα λόγια.Είναι σα να βγαίνουν από μέσα μου..»Ποια κοπελιά έπεσε κάτω;»,ρωτάνε τα παιδιά.»Εγώ».»Συγγνώμη,περάσαμε από πάνω σου».»Δε βαριέσαι..Αφού τη γλιτώσαμε..»Περπατάμε για 20 λεπτά.Περνάμε το Δημοτικό Κολυμβητήριο.Μετά μέσα από ένα πάρκο.Δεν έχει φως,παρά μόνο το φεγγάρι,αλλά ο Κώστας μου πιάνει το χέρι και δε φοβάμαι..Φτάνουμε με τα πολλά στο μαγαζί.Εμείς μπαίνουμε,αλλά όχι όλοι οι άλλοι.»Όχι ρε πούστη!Να περάσουμε τόσα πολλά και να μη μπούμε τελικά..».Όπως μπαίνουμε η Γιώτα βλέπει γνωστούς και τους διηγείται τα όσα συνέβησαν..»Ε όχι..Απίστευτο».Σε λίγη ώρα όλο το μαγαζί ξέρει τι έγινε..Ακούμε μια παρέα δίπλα να λέει:»Ναι ρε φίλε σου λέω,πήδηξαν από παράθυρα,από πόρτες..Της πουτάνας..»Παραγγέλνουμε μπύρες και κόκα-κόλες.Σκίστηκε το παντελόνι της Βάσιας,εγώ έχω ένα γδάρσιμο στο μπούτι και άλλο ένα στην πατούσα από την πτώση,μια μελανιά φαίνεται στο γόνατο της Νεφέλης επειδή κλείστηκε το πόδι της στην πόρτα,ενώ ο Κώστας εξομολογείται πως κάποιος τον χτύπησε στην πλάτη και τώρα τσούζει..Παίζει ξένη μουσική.»Ευτυχώς δεν έχει ελληνάδικα..».Ακούγεται το «Don’t bother»..Aυτό μπορεί να το ακούσουμε και Live»,μου κάνει ο Κώστας.Τελικά,μαθαίνουμε πως ο μπάρμαν μεσολάβησε και τα παιδιά μπήκαν μέσα.Κατά τις μιάμιση φεύγουμε.Περιμένοντας τον πατέρα του Κώστα συζητάμε περί ανέμων και υδάτων.Eγώ ξαπλώνω στον πάγκο και κοιτώ τον ουρανό..Ακόμα δε μπορώ να πιστέψω αυτό που ζήσαμε..

Advertisements

~ από justelene στο Ιουλίου 8, 2006.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: