Ενάντια σε κάθε λογική

Photobucket - Video and Image Hosting
Tην Κυριακή είχα το τελευταίο μάθημα στο φροντιστήριο,σήμερα έγραψα το τελευταίο μάθημα στο σχολείο : Θρησκευτικά..Το μάθημα που πρώτη φορά στη σχολική μου ζωή μου κίνησε το ενδιαφέρον,μ’έκανε να διαβάσω ό,τι έβρισκα μπροστά μου σχετικά με τη Θρησκειολογία,που διαμόρφωνε τη διάθεσή μου τις Τετάρτες και τις Πέμπτες που το είχα.Βέβαια,ήταν και το μάθημα που με ταλαιπώρησε περισσότερο στις Εξετάσεις.Είμαι με 3 ώρες ύπνου,κοιμήθηκα πάνω στα βιβλία και στις σημειώσεις,πήγα χωρίς ιδιαίτερη αυτοπεποίθεση,όμωε πιστεύω πως έγραψα καλά..Πάει λοιπόν και το σχολείο,πάνε και οι Εξετάσεις..Αύριο έχω και εξετάσεις στο Ωδείο,και πάει και το Ωδείο..Τα τελευταία χρόνια μελαγχολώ αυτή την περίοδο,γιατί ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που γουστάρουν το σχολείο.Όπως λέμε και με τον Ευθύμη, το σχολείο είναι για να ξεκουράζεσαι, να διαβάζεις για το φροντιστήριο(και είναι το καλύτερο μέρος γιατί όταν θες βοήθεις έχεις τόσο καθηγητές όσο και μαθητές), κάνεις χαβαλέ, ακούς μουσική, γράφεις στίχους ή γράμματα όταν βαριέσαι, ζωγραφίζεις, γενικότερα είσαι πολύ δημιουργικός, στέλνεις υλικό μέσω Bluetooth σ’όλα τα γύρω τμήματα,παίζεις Play Station portable (αν και αυτό το κάνει μόνο ο Σίμος), βλέπεις τους φίλους σου, τη λες στους καθηγητές για να περάσει η ώρα, το χρησιμοποιείς ως δικαιολογία όταν βαριέσαι να κάνεις κάτι σπίτι σου ή όταν είσαι κουρασμένος, και άμα λάχει μαθαίνεις και πέντε πράγματα..Όταν βαριέσαι κάνεις κοπάνα (έχεις και αυτή τη δυνατότητα) και γενικά είναι οι πιο χαλαρές στιγμές της ημέρας.Σ’αυτό το σημείο ο Ευθύμης προσθέτει και πως μπορείς να καπνίσεις σαν άνθρωπος και να παίξεις μπάλα, ενώ εγώ πως μπορείς να διαβάσεις λογοτεχνία.Σήμερα έχω το πρώτο μάθημα σχεδίου,τη Δευτέρα ξεκινάω μαθήματα σε νέο φροντιστήριο..Τελικά τα πράγματα και οι καταστάσεις όντως μεταβάλλονται συνεχώς,όπως λέει και ο Βουδδισμός 😉

Advertisements

~ από justelene στο Ιουνίου 21, 2006.

Ένα Σχόλιο to “Ενάντια σε κάθε λογική”

  1. Να σου πω τι έκανα εγώ στο σχολείο και ιδιαίτερα τα τελευταία δύο χρόνια; Έγραφα ποιήματα, έγραφα περισσότερα ποίηματα, έγραφα ακόμη πιο πολλά ποιήματα, ζωγράφιζα τερατουργήματα, άπλωνα θρασύτατα τις ποδάρες μου στην διπλανή καρέκλα που είχα πάντα ρεζερβέ (με προσοχή όμως, μην λερώσω το αγαπημένο μου σακίδιο!), ονειροπολούσα, μουτζούρωνα τα βιβλία μου, αντιμιλούσα στους καθηγητές (παρεμπιπτόντως, οι μισοί με λάτρευαν και οι υπόλοιποι με μισούσαν), στόλιζα ή κατέστρεφα (αναλόγως τη διάθεση!) το θρανίο μου, κοιμόμουν, ετοίμαζα τις ασκήσεις για το φροντιστήριο (αυτό που γράφεις για τη βοήθεια είναι μεγάλη αλήθεια), διάβαζα εξωσχολικά ε, κι όταν βαριόμουν κλεινόμουν σε καμιά τουαλέτα κι έκλαιγα.

    Αυτά, δυο χρόνια πριν. Αποφοίτησα όταν εσύ ανάρτησες αυτό το ποστ. Στο σχολείο μου υπήρξα persona non grata για αρκετούς, καθηγητές και συμμαθητές, στην καλύτερη περίπτωση αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Όμως σήμερα σπουδάζω αυτό που γουστάρω, έχω μια ζωή όπως την ονειρευόμουν, περνώ θαυμάσια και αδιαφορώ για το τι λεει το υπόλοιπο σύμπαν. Όπως και τότε! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: