Festen

Photobucket - Video and Image Hosting
Χθες ήταν η γιορτή του πατέρα μου,περιμέναμε κόσμο σπίτι.Μια όμως με τις εξετάσεις,μια με τις βροχές είχα να δω την παρέα μου μια βδομάδα!Βγήκα λοιπόν σκαστή μια ώρα πριν το γλέντι..Στο μεταξύ,το πρωί είχα ξυπνήσει μισή ώρα νωρίτερα απ’ότι συνήθως και επειδή δεν είχα τι να κάνω έγραψα σ’ένα μπλουζάκι μια ατάκα απ’την ταινία «Ευδοκία» και από πίσω τον τίτλο,το σκηνοθέτη και το πρωταγωνιστικό ζεύγος..Αυτή έβαλα και στην έξοδο!Εκεί που καθόμασταν παρέα 10 ατόμων με σκουντάει ο Κώστας και μου λέει πως με ζητάνε οι πίσω.Γυρνώ και βλέπω ένα ξανθό μαλλιά με παρέα και με ρωτάει «Καλά,μπλουζάκι ΕΥΛΟΓΙΑ;».Σκάω στα γέλια και του απαντώ πως τα μαλλιά μου έκρυβαν τη λέξη και λέω πως γράφει «ΕΥΔΟΚΙΑ».»Απ την ταινία;»,με ρωτάει και απαντώ ναι.Παραξενεύομαι γιατί στις νεαρές ηλικίες δεν είναι γνωστή ταινία.»Το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας;»,συμπληρώνει ένας άλλος και του λέω «Μπράβο».Πιάσαμε την κουβέντα,φαινόταν πολύ ενδιαφέρον τύπος αλλά έπρεπε να φύγω..Χαιρετώ και τους δικούς μου και την κάνω.Ήδη έχουν καταφθάσει οικογένειες και φίλοι των γωνιών μου,τα παιδιά τους χαίρονται που με βλέπουν και χωριζόμαστε,όπως άλλωστε κάθε χρόνο,σε μεγάλους και μικρούς με τους μεν στο μπαλκόνι και τους δε στο σαλόνι..Οι μικροί καλύπταμε όλες τις ηλικίες:μωρό,πρώτη δημοτικού,τρίτη δημοτικού,πέμπτη δημοτικού,πρώτη γυμνασίου,δευτέρα γυμνασίου,2 x δευτέρα λυκείου,τρίτη λυκείου..Λέμε να παίξουμε αλήθεια ή θάρρος και ενημερώνω τους μεγαλύτερους να προσέχουν τι λένε μιας κι έχουμε μικρά παιδιά συμμετέχοντες..Έλα όμως που τα μικρά ήταν πιο ξεπεταγμένα απ’ότι νομίζαμε..Ο οχτάχρονος Παύλος παρόλο που στην αρχή δεν ήθελε να παίξει και στη συνέχεια ντρεπότανε,φίλησε όλο το γυναικείο πληθυσμό του πάρτυ και όταν ήρθε ο πατέρας του να τον πάρει,ο Σπύρος του λέει «Είμαι περήφανος γι’αυτόν»..Η Αγγελική γκομένιζε πιο πολύ και από εμάς τους «μεγάλους» και σρίμωχνε τα αγοράκια σε γωνιές..Η Άλκηστη έπρεπε να κάνει τη Βίσση στη Eurovision και γονάτισε κατευθείαν κάτω,χτυπιότανε,κλπ..Όλα τα λεφτά!Εγώ χούφτωσα το Μαρίνο,η Νεφέλη έριξε νερό στο Μαρίνο,η Μαρίτα φίλησε το Γιάννη στο λαιμό…
Αφού έφυγαν όλοι,ο πατέρας μου γύρισε τη θεία μου σπίτι,η μάνα μου έβαζε πληντύριο και ο αδερφός μου έψαχνε στο Teletext για τα αθλητικά,είχα μείνει μόνη στο μπαλκόνι να μαζέυω το μπουφέ και τα πιατικά.Ένα κεράκι είχε μείνει αναμμένο πάνω σ’ένα τραπέζι και αντιστεκόταν στο αεράκι που είχα αρχίσει να φυσά και να σηκώνει το γαλάζιο τραπεζομάντηλο.Κάθισα και το κοίταξα για πολλή ώρα,νόμιζα πως συμβόλιζε την ελπίδα, τη δύναμη,την επιμονή..Επειδή ήταν πολύ αργά η μάνα μου μού φώναξε να μαζέψω μόνο τα πιάτα και τα φαγητά.Έκανα αρκετούς γύρους για να τα μεταφέρω όλα στην κουζίνα και στον τελευταίο κοίταξα πίσω μου να δω τι αφήνω:ένα μπαλκόνι γεμάτο πράσινο και λουλούδια,με πολλά τραπεζάκια και καρέκλες άτακτα διατεταγμένα στο χώρο, ένα λεκέ από κόκκινη σάλτσα σ’ένα τραπεζομάντηλο, ακριβά μπουκάλια κρασιών και διάφορες μπύρες,άλλα όρθια κι άλλα οριζόντια.Και ανάμεσά τους ένα κεράκι να φέγγει..

Advertisements

~ από justelene στο Ιουνίου 17, 2006.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: